Alles en Niets snijdt twee heel gewone woorden aan, in een vertrouwde publieke setting.

Toch laten de performances ons niet onberoerd. Herkenbare situaties worden snel ongemerkt dwingend. Een persoonlijke ervaring/confrontatie met de existentiële zin van alles en niets.

Drie aanvullende performances met identiteit.
Een crossover in media.
Een crossover in publiek.

Beckett op zijn plaats
Blikvanger in de openbare ruimte. (Niets)

Wachten op de tram, wachten op de espressomachine, wachten op een brief, wachten op een lief. In duizend en één vormen worden we dagelijks met wachten geconfronteerd. Het is deel van het leven of misschien het leven zelf.

Deze actie is de thematiek van de performance, meer zelfs het is de performance.
Vrijwillige deelnemers worden gevraagd om gedurende een bepaalde periode op een bepaalde plek in de openbare ruimte te wachten. In een geometrisch patroon worden ze in stilzwijgen aan de tijd overgelaten. Deze doorlaatbare legerformatie vormt een schril contrast met de snelheid van het leven waarmee honderden passanten hen kruisen.

De grenzen van theater worden op deze spannende manier overstegen. “Zijn het fysieke installaties die Leentje Vandenbussche in de publieke ruimte maakt? Zijn de figuranten die ze uitnodigt performers of veeleer acteurs? Maakt de toevallige voorbijganger deel uit van de ‘voorstelling’ of van het publiek? Enzovoort. Boeiende vragen die bewijzen dat de inhoudelijke thema’s uit de klassieker Wachten op Godot anno 2006 nog niets aan relevantie hebben ingeboet – mits ze op een hedendaagse wijze geformuleerd worden. En dat doet Vandenbussche: "Alles en Niets tilt het wachten als handeling op tot het discussieniveau.” (Steven Heene, programmator TAZ)

Een performance ontwikkeld door Leentje Vandenbussche. Voor het eerst opgevoerd in Gent op de honderdste verjaardag van Samuel Beckett, 13 april 2006.

O
Het theater als haven. (Alles)

Alles ok?
Jaja, alles goed.

Zo eenvoudig en veelomvattend is ook de nieuwe voorstelling van Leentje Vandenbussche.
O is als een open buffet van Alles, in zijn grote onvatbaarste vorm, en ons alles in de dagelijkse omgeving. Ga je meteen voor de volle lading of stel je ieder bord nauwkeurig samen? U hebt alles zelf in handen. Zonder pottenkijkers. Zonder verantwoording te hoeven afleggen. Alles is dan ook mogelijk. Alles is goed.

Beckett op zijn plaats en O werken volgens het performance format principe. Wij bieden een (getest & goedgekeurd) skelet/format aan, dat ingevuld en vervolmaakt wordt door de eigenheid van de omgeving.

* Niets met niets. Alles met alles. Het onderwerp wordt aangesneden met het onderwerp zelf.
* Niets in alles. Alles in niets. Beide vinden plaats in een -aan hun onderwerp- “contrasterende” ruimte.
* De realiteit vervreemd. Eenvoudige artistieke interventies vervreemden langzaam het vertrouwde en maken plaats voor reflectie.
* Publiek/ performer? De performances worden quasi gereduceerd tot de ervaring van de toeschouwer an sich.
* Individu/ collectief? De producties zijn in eerste instantie gericht op het individu, maar het collectieve contact is steeds aanwezig en noodzakelijk voor de ervaring.
* In essentie hetzelfde. De basisingrediënten zijn dezelfde: er wordt niet gesproken en de tijd (horloges/gsm) worden weggestoken. Beiden staan stil bij alles. Bij de ene vanuit het geconstrueerde letterlijke stil staan, de ander vertrekt vanuit de beweging, het bezig zijn, van alles doen.

EXPO
In dialoog met de fascinatie. (Alles en Niets)

Hoe een brein werkt. Een kunstenaar zijn taal zoekt. Een ambacht een middel wordt. Een mens probeert te begrijpen.

De onderzoeksmethode van Leentje Vandenbussche leunt aan de waanzin. Aan de hand van verschillende monnikenwerken zocht ze naar een houvast in de weidse onderwerpen alles en niets. Gedragen (/onderworpen) door een isolaat, monotoom ritme leveren haar onderzoekstudies intrigerende resultaten.

Een fascinerende kijk op alles en niets, een blik achter de schermen van de performances. Een dialoog met Vandenbussche/de fascinatie zelf.