Ai! is een Portugees tussenwerpsel en onomatopee die gebruikt wordt om een scala van gemoedstoestanden uit te drukken, gaande van een klacht of pijn, over opluchting of verbazing, tot afkeuring of verlies, enzovoort. Het fungeert ook holofrastisch: een complex idee geuit in één enkele klank.

Het spelen met de Ai! als een vocale bron van beperkingen, waardoor het lichaam naar overdrijving of theatraliteit zoekt om zijn grenzen af te tasten. Wanneer het geluid van Ai! het lichaam overneemt en materieel wordt, zelfs van plastic, iets artificieel en theatraal.

Ai! is een roep om aandacht. Een sirene! Het kadert iets dat gebeurt, of dat op het punt staat te gebeuren. Ai! is zoals de pointe in een grap, het gegeven dat de wereld op zijn kop zet, en dat ons toelaat om een alternatieve logica te ontdekken. Het lichaam dat Ai! verwerpt, is een lichaam onder invloed van een externe kracht (zichtbaar of onzichtbaar) die men niet kan controleren.

In dit onderzoeksproject willen Lilia Mestre en Marcos  Simoes testen hoe via dit Ai! zij iets anders, iets vreemd en nog niet gekend kunnen introduceren. Een vreemd element, geïntroduceerd door een herkenbaar geluid. Ai! als een herkenbaar element om het ongekende op te roepen. Ai! kan vele vormen aannemen, het kan vele dingen zijn, en vele soorten ruimtes worden.

Mestre en Simoes ontwikkelen met Ai! een lichaamspraktijk die een lichaam met een sterke neus voor het catastrofale oproept. Mestre en Simoes willen een lichaam observeren dat bepaald wordt door externe krachten, krachten die het niet lijkt te controleren. Een lichaam dat de indruk heeft te bestaan in een niet logische ruimte, in paradoxen en ongerijmdheden.

Het lichaam in een ruimte ‘out of tune’.

Residentie in Art Lab ZSenne, Brussels - 14 tot 25 mei 2012

Changing context / The gallery space
The performance as document /the document as an art piece

Lilia Mestre & Marcos Simoes gaan in mei 2012 gedurende 2 weken aan het werk in Art Lab ZSenne, een galerij in het centrum van Brussel.

"We beschouwen de galerij als een ruimte om kunstwerken en documenten tentoon te stellen. We verplaatsen ons van de 'black box' naar een 'white cube' om de vluchtige vorm die eigen is aan performance tegenover de permanente aanwezigheid van documenten te stellen. We willen de beide formats doorbreken door ze te combineren en een systeem ontwikkelen dat 'performance' kan vertalen in een 'document' en omgekeerd.

Hoe verplaatsen we een event van de 'black box' naar een 'white cube'? Hoe kunnen we een document als performance beschouwen?

De galerij is een ruimte die in een constante verhouding staat tot de buitenwereld. We bevinden ons niet meer in een afgesloten ruimte van het theater waarbinnen we een publiek uitnodigen op een gegeven moment. De zichtbaarheid van de constructie van de kunstwerken is fundamenteel voor de transparante werking van de systemen die we willen ontwikkelen. De wisselwerking tussen de binnen- en buitenwereld is hierbij zeer belangrijk."

Concept & creation: Lilia Mestre & Marcos Simoes

Video: Marcelo Mardones

Muziek: Christophe Albertijn

Productie: Mokum

Coproductie: Bains Connective, Kc Monty, WorkSpaceBrussels

Met dank aan Pianofabriek, ZSenne

Met de steun van de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie