(e che questo volesse anche dire tornare dove sei tu)
Ik zou zo graag willen thuis zijn (en dat dit tegelijk betekent dat ik weer bij jou ben)
Naast het Theater Les Brigittines en tegenover de spoorlijn die de stad in twee snijdt, staat een sociaal appartementsblok. Het telt 11 verdiepingen, 4 liften, 156 appartementen en ... een 500-tal bewoners. Samen met hen tovert de Italiaanse kunstenares Anna Rispoli het gebouw om tot een oogverblindende levende architectuur. De installatie werd éénmalig gecreëerd, op de openingsavond van het Kunstenfestivaldesarts 09.
Vorrei tanto tornare a casa nodigt het publiek uit enkele minuten lang de monumentale sociale woningblok Les Visitandines te aanschouwen.
In de performance resoneert deze architectuur samen met Concret PH, een werk die de Griekse componist Iannis Xenakis componeerde voor het Philipspaviljoen op de Wereldtentoonstelling in Brussel in 1985.
De bewoners communiceren met de buitenwereld via het licht in hun appartementen en herzien zo enkele ogeblikken lang hun gewoontes, dit alles binnen de grotere structuur van het gebouw. De notie van huis / thuis wordt in vraag gesteld; de resultaten zijn onvoorspelbaar.
Met : de bewoners van de Visitandinestraat 1 en 3, Brussel
Titel : Christophe Meierhans
Cultureel bemiddelaar : Anne-Sophie Corbeau/Stad Brussel
Fotografie: Vincen Beeckman / Recyclart
Muziek: Iannis Xenakis
Advies Muziek : Michael Schmit
Productie-assistente : Armony Beaujeant
Contact met de bewoners: Fouad El Ouarrak
Radio: FM Brussel
Ford Focus : Xavier Rowens
Productie: Mokum, Kunstenfestivaldesarts
Met de steun van: Les Brigittines, de stad Brussel, Les Hommes des Marolles & Vlaamse Gemeenschapscommissie
Met dank aan : Fatima Abid, Martina Angelotti/re:lightning the city, Joanna Bailie, Rogier Beguin, Gaia Carabillo/Käämer 12, Anna de Manincor/ON, Damian Modolo, Mili Romano/Cuore di Pietra, Cosimo Terlizzi, Adva Zakai en alle vrijwilligers



